Brak produktów w koszyku.
Zajęcia dodatkowe dla dzieci najczęściej kończą się po jednym semestrze. Dziecko przychodzi, buduje robota, dostaje certyfikat i po roku odchodzi, bo nikt nie powiedział mu, co jest dalej. W Tech Hero Academy zrobiliśmy to inaczej: u nas dziecko nie zapisuje się na kurs, tylko wchodzi na ścieżkę. Sześć stopni, jedna karta, jedno miejsce i ci sami trenerzy, od pierwszego klocka w wieku trzech lat po własny projekt nastolatka.
6
stopni do zdobycia
3-18
lat, cała droga
12
kursów w ofercie
1
karta na osiem lat
Dlaczego zajęcia pozalekcyjne tak często kończą się po roku
Rodzic zapisuje sześciolatka na robotykę, bo dziecko lubi klocki. Semestr mija, na koniec jest dyplom za uczestnictwo, a we wrześniu wraca pytanie: zapisujemy znowu na to samo czy szukamy czegoś nowego? Skoro nikt nie pokazał, dokąd ta droga prowadzi, naturalną odpowiedzią jest „dziecko już to umie” i koniec.
To nie jest wina rodzica ani dziecka. To wada sposobu, w jaki cały rynek układa ofertę. Szkoły sprzedają kursy, a dziecko potrzebuje drogi. Kurs ma początek i koniec. Droga ma kolejny odcinek, który widać z miejsca, w którym się właśnie stoi.
Różnicę widać po roku. Dziecko na kursie kończy semestr z certyfikatem, który mówi, że przychodziło. Dziecko na ścieżce kończy semestr ze stopniem, który mówi, co potrafi, i z jasną informacją, co jest następne.
Sześć stopni Ścieżki Bohatera
Ścieżka Bohatera to sposób ułożenia wszystkich naszych zajęć w jedną, ciągłą drogę. Stopień jest jeden na przedział wiekowy, niezależnie od tego, którym kursem dziecko do niego doszło. Dziecko po Scratchu i dziecko po Robloksie zdobywają ten sam stopień Odkrywcy, bo mierzymy umiejętność, nie narzędzie.
Robocik
Stopień 1, wiek 3 do 4 lata
Pierwszy kontakt z konstruowaniem. Dziecko poznaje części zestawu, składa prostą konstrukcję z pomocą trenera i uczy się najtrudniejszej rzeczy w tym wieku: wytrwać przy jednym zadaniu przez całe zajęcia. Na koniec pokazuje grupie, co zbudowało, i to jest jego pierwsze wystąpienie publiczne.
Kurs: Małe Robociki
Konstruktor
Stopień 2, wiek 5 do 6 lat
Dziecko czyta instrukcję obrazkową samodzielnie i buduje konstrukcję, która się rusza. Tu pada lekcja, na której stoi całe późniejsze programowanie: kolejność kroków zmienia wynik. Przekładnia zamontowana odwrotnie nie działa i nie da się tego przegadać.
Kurs: Mali Konstruktorzy
Odkrywca
Stopień 3, wiek 7 do 9 lat
Moment, w którym nauka programowania dla dzieci przestaje być zabawą w klikanie, a staje się rozwiązywaniem problemu. Dziecko układa program z warunkiem i pętlą, samo znajduje w nim błąd i kończy projekt, którego nie zaczął trener.
Kursy: RoboOdkrywcy, ScratchMistrzowie, Minecraft TechLab, Roblox Studio Start, Python Junior, Szachy, Angielski z robotami
Twórca
Stopień 4, wiek 10 do 12 lat
Dziecko przestaje budować to, co zaproponuje trener, i zaczyna prowadzić własny projekt. Planuje, zanim usiądzie do komputera, dzieli pracę na etapy, pracuje w zespole z podziałem ról i poprawia projekt po testach.
Kursy: Robo-Inżynierowie, ScratchLab, Minecraft DevLab, Roblox Studio PRO, Python Explorer, AI Lab, Cyber Lab, Druk 3D
Inżynier
Stopień 5, wiek 12 do 15 lat
Stopień, na którym kod przestaje żyć na ekranie. Nastolatek projektuje przedmiot i doprowadza go do fizycznej postaci, łączy program ze sprzętem i uczy się szukać przyczyny awarii zamiast zaczynać od nowa. Pierwsza ścieżka, druk 3D, jest już otwarta. Elektronika z Arduino czeka na swoją kolej.
Kursy: Druk 3D, Matura z informatyki. Elektronika z Arduino w przygotowaniu, rok szkolny 2027/2028.
Mistrz
Stopień 6, wiek 15 do 18 lat
Nie kurs, tylko rola. Nastolatek prowadzi własny projekt rozłożony na rok i pomaga przy młodszej grupie jako asystent trenera. Wychodzi z ukończonym projektem, doświadczeniem pracy z dziećmi i referencją.
Kursy: Algorytmika i olimpiada informatyczna, Matura z informatyki. Spotkania 90 minut, grupa do 10 osób.
Co rośnie na każdym stopniu
Klocki, Scratch, Roblox i Python to narzędzia. Rodzic nie kupuje narzędzia, kupuje zmianę w dziecku. Dlatego raz na semestr trener ocenia pięć rzeczy, które rosną niezależnie od tego, w czym dziecko akurat pracuje.
Te pięć osi to nasza odpowiedź na pytanie o kompetencje przyszłości, które w rozmowach o edukacji pojawia się bez końca i zwykle bez treści. Nie da się nauczyć dziecka technologii, której jeszcze nie ma. Da się nauczyć go rozbijać problem na kroki, znosić to, że pierwsza wersja nie działa, i tłumaczyć innym, co zrobił. To zostaje niezależnie od tego, jaki język programowania będzie modny za dziesięć lat.
Stopnia nie daje obecność. Dziecko, które przychodziło cały semestr, ale nie spełnia opisów, dostaje certyfikat semestru tak jak dotąd, a stopień zdobywa w kolejnym. To normalny bieg rzeczy, nie porażka, i mówimy o tym rodzicom wprost.
Karta Umiejętności, czyli dowód, który zostaje w domu
Każde dziecko dostaje na pierwszych zajęciach jedną Kartę Umiejętności na całą drogę. Sześć pól, sześć pieczęci do zdobycia. Karta nie jest na semestr i nie wymienia się jej przy zmianie kursu, więc dziecko, które zaczyna jako czterolatek, może mieć ją przy sobie przez osiem lat.
Po każdym zdobytym stopniu dziecko dostaje:
☑ pieczęć w Karcie Umiejętności
☑ dyplom z wypisanymi umiejętnościami, nie za uczestnictwo
☑ zdjęcia swoich projektów z opisem, co zrobiło samo
Po kilku latach to jest album, którego nie da się odtworzyć po fakcie. Trzeba było przy dziecku być od początku.
Pieczęć, czyli holograficzna naklejka
Pieczęć w Karcie Umiejętności to holograficzna naklejka z nazwą zdobytego stopnia. Naklejamy ją my, po zakończeniu semestru i po ocenie pięciu umiejętności, które trener sprawdza u każdego dziecka. To formalne potwierdzenie, traktowane tak samo poważnie jak ocena na koniec roku szkolnego, a nie naklejka do rozdania.
Hologram mieni się w świetle i wygląda inaczej niż zwykły wydruk, więc naklejka jest tym, czym ma być: widocznym z drugiego końca stołu dowodem, że stopień naprawdę został zdobyty. Każdy stopień ma własną naklejkę, a komplet sześciu składa się na pełną kartę.
Naklejka i dyplom są w cenie zajęć. Nie sprzedajemy ich osobno i nie da się ich kupić z pominięciem zajęć, bo cała ich wartość bierze się z tego, że trzeba je zdobyć.
Co z tego ma dziecko, rodzic i placówka
| Dziecko | Rodzic | Placówka |
|---|---|---|
| Wie, na którym stopniu jest i co je czeka dalej | Widzi konkretne umiejętności, nie listę obecności | Ma argument, żeby rodzic zapisał dziecko ponownie |
| Zbiera pieczęcie i dyplomy przez kilka lat | Dostaje zdjęcia projektów raz na semestr | Nie szuka co roku nowej atrakcji dla tej samej grupy |
| Może zmienić narzędzie bez cofania się o rok | Nie płaci nic dodatkowo za ścieżkę | Jedna umowa, jeden dostawca, jedna faktura |
Jak wygląda to w praktyce
1
Raz w tygodniu
Przedszkolaki pracują 30 minut, dzieci szkolne 45 minut, w placówce, do której dziecko i tak chodzi, albo w jednej z naszych lokalizacji.
2
Grupy do 12 osób
Tyle wynosi maksimum na zajęciach stacjonarnych. Online pracujemy w grupach do sześciu osób, bo przez ekran trener potrzebuje mniejszej grupy, żeby zobaczyć, co robi każde dziecko.
3
18 spotkań w semestrze
Rok szkolny to 36 spotkań. Można dołączyć w trakcie, a płacicie za tyle zajęć, ile faktycznie odbyło się w danym miesiącu.
Szczegóły wariantów i stawek są w cenniku, a ścieżka, karta, pieczęcie i dyplomy nie kosztują nic dodatkowo. Jeśli chcecie najpierw poczytać, jak wyglądają nasze zajęcia, zacznijcie od tekstów: robotyka dla dzieci, co to jest i w jakim wieku zacząć oraz programowanie dla dzieci, od czego zacząć.
DLA PRZEDSZKOLI, SZKÓŁ I SAL ZABAW
Wchodzimy do Was ze sprzętem, trenerem i całą ścieżką
Sprzęt, trener, materiały, zapisy i rozliczenie z rodzicami są po naszej stronie. Po Waszej zostaje sala i lista chętnych. Zaczynamy zawsze od bezpłatnej lekcji pokazowej: przyjeżdżamy, prowadzimy 30 minut zajęć dla grupy, a Wy patrzycie. Bez kosztów i bez zobowiązań.
Prowadzimy też półkolonie w ferie i wakacje oraz urodziny technologiczne, ale stopnie zdobywa się na zajęciach regularnych, bo tylko tam trener widzi postęp przez cały semestr.
Najczęstsze pytania o Ścieżkę Bohatera
Dziecko zaczyna u Was w wieku dziesięciu lat. Zaczyna od pierwszego stopnia?
Nie. Stopień przypisujemy do umiejętności, nie do metryki. Dziesięciolatek, który nigdy nie programował, zaczyna zwykle od stopnia Odkrywcy i po jednym semestrze wchodzi na Twórcę.
Czy trzeba przejść wszystkie kursy z danego przedziału wiekowego?
Nie. Stopień jest jeden na przedział, a kursy są równoległymi drogami do niego. Dziecko wybiera to, co je ciekawi: klocki, Scratch, Minecraft, Roblox albo Python.
Czy ścieżka kosztuje dodatkowo?
Nie. Karta, pieczęcie, dyplomy i zdjęcia projektów są w cenie zajęć.
Co, jeśli dziecko nie zdobędzie stopnia w danym semestrze?
Dostaje certyfikat semestru, tak jak dotąd, i informację od trenera, czego jeszcze brakuje. Stopień zdobywa w kolejnym semestrze. Nie ma tu zdawania ani niezdawania.
Czy dziecko z półkolonii albo z urodzin też zdobywa stopnie?
Kartę dostaje każde dziecko, które u nas jest. Stopnie zdobywa się na zajęciach regularnych, bo ocena dotyczy postępu przez cały semestr, a nie jednego dnia.
Czy stopnie 5 i 6 już działają?
Tak, od roku szkolnego 2026/2027. Na stopniach 5 i 6 są w ofercie Studio Gier, Studio Kodu, Studio Robotów, Matura z informatyki oraz Algorytmika i Olimpiada, z cenami w cenniku i zapisami. Grupy startują po zebraniu zapisów, a Elektronika z Arduino jest w przygotowaniu na rok szkolny 2027/2028.
Czy zajęcia można łączyć z innymi zajęciami dodatkowymi?
Tak i zwykle tak właśnie jest. Jedno spotkanie w tygodniu mieści się obok sportu czy języka. Dzieciom w wieku 7 do 9 lat zazwyczaj odradzamy więcej niż dwa albo trzy stałe zajęcia dodatkowe tygodniowo.
Zacznijcie od pierwszego stopnia
Napiszcie do nas, a powiemy, na którym stopniu warto zacząć i który kurs pasuje do wieku oraz zainteresowań dziecka. Jeśli reprezentujecie placówkę, umówimy bezpłatną lekcję pokazową dla całej grupy.