Jazda wzdłuż linii to klasyczne zadanie, które wygląda prosto, a wymaga myślenia. Uczestnik odczytuje wartości odbicia światła nad linią, obok niej i na krawędzi i wyznacza wartość graniczną. Pisze program, który koryguje tor jazdy na podstawie odczytu, i obserwuje, jak robot faluje. Zmniejsza korektę i zwiększa częstość pomiarów, aż jazda staje się płynna. Wychodzi z pierwszym programem, który nie wykonuje sekwencji, tylko cały czas reaguje.