Debugowanie i czytanie komunikatów o błędach to samodzielne dochodzenie do przyczyny. Uczestnik dostaje programy z błędami składni, błędami typów i błędami logicznymi, które nie dają komunikatu, tylko zły wynik. Uczy się zawężać problem: wypisywać wartości zmiennych, uruchamiać kod po kawałku, sprawdzać założenia. Może zapytać AI o podpowiedź, ale sprawdza ją uruchomieniem, zanim jej użyje. Wychodzi z metodą na własne niedziałające programy, która nie polega na zgadywaniu.

Poradnik dla rodziców: Programowanie dla dzieci: od czego zacząć